شناسایی و به‌کارگیری نخبگان جوانِ گمنام
نویسنده: رسول محمدقلی
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۴/۶
رویکردهای سنتی شناسایی نخبگان، دهه‌هاست که بر شاخص‌های محدود و عمدتاً آکادمیک متمرکز مانده است. اتکای صرف به نتایج آزمون‌های سراسری، المپیادهای علمی و معدل‌های دانشگاهی، هرچند در جای خود ارزشمند است، اما به شکل‌گیری یک سیستم غربالگری تک‌بعدی منجر شده که بخش بزرگی از استعدادهای متنوع و گمنام جوان را نادیده می‌گیرد. این غفلت سیستماتیک، فرصت‌های طلایی را برای مداخلۀ زودهنگام و پرورش استعداد در مراحل حساس شکل‌گیری هویت، یعنی دوران نوجوانی از بین می‌برد. در نتیجه، بسیاری از جوانان با استعداد در حوزه‌هایی چون مدیریت، هنر، صنعت و خدمات، پیش از آنکه شناسایی شوند، از چرخۀ حمایت و توسعه خارج می‌شوند.
برای مشاهدهٔ کامل و تعاملی این صفحه، لطفاً جاوااسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.